Hoofdstuk 7.

Esports en institutionalisering – een tweede scheiding

Institutionalisering wordt beschouwd als een belangrijk kenmerk voor sport. Hoewel iedereen het erover eens is dat esports sterk groeit, er een grote groep is die deze games beoefent en er tal van competities zijn, benoemen enkele auteurs dat vooral de organisatie (institutionalisering) van esports problematisch is (Abanazir, 2018; Holt, 2016; Jenny e.a. 2016).

Mate van institutionalisering

In geval van sport wordt met de term institutionalisering meestal het volgende bedoeld: er moet sprake zijn van een organisatie (of organisaties) die zorgdragen voor gestandaardiseerde regels, het naleven hiervan, indelingen verzorgen van competities en een neutraal en onafhankelijk karakter hebben. Binnen de traditionele sport zijn dat instituties als de FIFA, UEFA, NOC*NSF, IOC, FINA etc. Jenny e.a. (2016) onderkennen dat in de esports organisaties zijn die competities organiseren. Zij noemen bijvoorbeeld de Electronic Sports League (ESL). Dergelijke organisaties verschillen toch van bijvoorbeeld het IOC of de FIFA, omdat ze niet of te weinig focussen op de ontwikkeling van standaardregels. Die zijn noodzakelijk om prestaties met elkaar te vergelijken in meer gestandaardiseerde competities en waar nodig regelovertredingen te bestraffen. Jenny e.a. (2016) stellen dat juist vanwege de vele verschillende esports organsaties er nog geen feitelijke institutionalisering in de esports is. Er is geen sprake van een onafhankelijk bestuursorgaan (governing body) en de regels van de uiteenlopende games worden samengesteld door de ontwikkelaars/ eigenaars van de games zelf. Dit hoeft geen probleem te zijn, maar wanneer esports wil toetreden tot de sportfamilie dan is zo’n onafhankelijk orgaan essentieel, aldus verschillende auteurs (Abanazir, 2018; Holt, 2016; Jenny e.a. 2016).

Voor Abanazir (2018, p.2) ligt juist in institutionalisering de grootste uitdaging voor de esports gemeenschap voor toetreding tot sport. Iets dat in de academische discussie nogal onderbelicht blijft:

“… previous academic works, either due to a lack of space, or the relatively small role of institutionalisation in the debates when compared to the elements of the ‘physicality’ of sport, only took cursory glances at the institutionalisation of esports. This side of the debate will come to the forefront due to the facts that international esports competitions are becoming commonplace and may even have a serious bid to become part of mainstream international sports organisations.”

De wijze waarop esports nu is georganiseerd, legt nog een te grote beperking op aan het ontstaan van een stabiele, duurzame en overkoepelende sportorganisatie. In die zin is esports (nog) geen sport, volgens bovenstaande auteurs.

Initiatieven tot institutionalisering

Toch zijn er wel degelijk ontwikkelingen en bewegingen die streven naar die institutionalisering. Zowel op nationaal en internationaal niveau. Een voorbeeld is de in het voorjaar van 2019 opgerichte ►European Esports Federation. Deze Europese federatie, waarin twaalf nationale sportfederaties zijn vertegenwoordigd, streeft er onder andere naar om te komen tot een onafhankelijke esports federatie op Europees niveau. Het voert hier te ver om deze ontwikkelingen allemaal in kaart te brengen, maar het geeft wel het toenemende belang aan van institutionalisering.■

esportseurope.org


Terug naar de inhoudsopgave?